Czat na żywo (0)22 307 37 66
Dział Obsługi Pacjenta czynny: od Pon. do Pt. w godz. 9:00 - 18:00
  • Pełna poufnośćDyskretnie pakowane przesyłki
  • Oryginalne leki prosto z licencjonowanej apteki
  • Brak ukrytych kosztówDarmowa dostawa i konsultacja.
  • Dostawa w 24 h przy zamówieniach składanych do 16:30

Priapizm - długotrwała erekcja

Zmartwiony mężczyzna Główny symptom priapizmu to długotrwała erekcja utrzymująca się mimo braku podniecenia. Jest to bardzo niebezpieczna dolegliwość, która powinna zostać poddana natychmiastowemu leczeniu. Pośpiech wskazany jest szczególności w przypadku mężczyzn odczuwających silne dolegliwości bólowe. Brak interwencji medycznej może doprowadzić do trwałego upośledzenia funkcji penisa.

Priapizm - opis choroby

Priapizm, nazywany także ciągotką, to rzadko występujące zaburzenie polegające na długotrwałym utrzymywaniu się penisa w stanie erekcji. Wzwód może pojawiać się bez stymulacji seksualnej czy bodźców pobudzających, nie ustępuje przez kilka godzin i towarzyszy mu ból.

Priapizm występuje w dwóch głównych postaciach:

  • priapizm z niskim przepływem (niskoprzepływowy) - wzwód utrzymuje się ponad 4 godziny, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż może skutkować martwicą ciał jamistych i impotencją.
  • priapizm z wysokim przepływem (wysokoprzepływowy) - wzwód utrzymuje się krócej niż przez 4 godziny, ma łagodniejszą formę niż w przypadku priapizmu niskoprzepływowego, jednak również wymaga konsultacji z lekarzem

Dolegliwość najczęściej występuje u chłopców pomiędzy 5 a 10 rokiem życia oraz mężczyzn między 20 a 50 rokiem życia.

Przyczyny priapizmu

Przyczyny priapizmu dzieli się na dwie kategorie - w zależności od zdiagnozowanego rodzaju zaburzenia.

  • priapizm niskoprzepływowy - ma niejasne podłoże, może być związany ze stosowaniem niektórych leków (w tym leków na potencję) lub być wynikiem upośledzenia drożności naczyń żylnych w związku z chorobami hematologicznymi (gł. anemia sierpowata, białaczka)
  • priapizm wysokoprzepływowy - pojawia się wskutek urazu krocza powodującego uszkodzenie tętnic doprowadzających krew do penisa

Zwraca się także uwagę, że priapizm może być skutkiem przerzutów nowotworowych w przypadku raka prącia, prostaty, esicy oraz nerki, a także pojawić się w wyniku urazu rdzenia kręgowego.

Objawy i diagnostyka

Podstawowym objawem priapizmu jest długotrwały wzwód, który nie ustępuje mimo braku bodźców seksualnych.

Charakterystycznym objawem priapizmu niskoprzepływowego jest ból oraz towarzysząca erekcji wiotkość żołędzi.

W przypadku priapizmu wysokoprzepływowego pacjent może nie odczuwać uporczywego bólu oraz zaobserwować, że uciśnięcie krocza powoduje czasowe ustąpienie wzwodu. W obu przypadkach konieczne jest poddanie się specjalistycznym badaniom urologicznym.

Diagnostyka priapizmu rozpoczyna się od wywiadu oraz badania fizykalnego okolic brzucha, pachwiny, krocza oraz genitaliów. Lekarz dąży do określenia rodzaju priapizmu na podstawie sztywności i wrażliwości prącia na bodźce. Dla postawienia ostatecznej diagnozy konieczne może okazać się przeprowadzenie specjalistycznych badań:

  • USG - służy zbadaniu przepływu krwi do penisa, pozwala zdiagnozować priapizm z niskim przepływem lub wskazać inne przyczyny niedokrwienia
  • Gazometria krwi - pozwala różnicować rodzaj zaburzenia na podstawie koloru krwi (jasnoczerwona krew tętnicza oznacza priapizm wysokoprzepływowy, ciemnoczerwona - priapizm niedokrwienny)
  • Testy toksykologiczne - pozwalają stwierdzić obecność we krwi środków farmakologicznych powodujących długotrwały wzwód
  • Morfologia - służy wykluczeniu chorób powodujących priapizm (białaczka, anemia sierpowata)

Rzadko wykonywanym badaniem w diagnostyce priapizmu jest rezonans magnetyczny.

Leczenie

Wybór metody leczenia priapizmu jest uzależniony od rodzaju i przyczyn zaburzenia. Należy pamiętać, że konsultacja z lekarzem i rozpoczęcie postępowania terapeutycznego jest konieczne w obu postaciach choroby, również w przypadku priapizmu wysokoprzepływowego, który może ustąpić samoistnie.

W przypadku priapizmu niskoprzepływowego przeprowadza się aspirację krwi z ciał jamistych oraz przepłukanie ich solą fizjologiczną. Jeżeli po dwóch próbach nie uzyska się oczekiwanego rezultatu, rozpoczyna się iniekcje leków do ciał jamistych (adrenalina, noradrenalina, metaraminol, fenylefryna, efedryna). Dalszy brak efektów skłania do wdrożenia leczenia chirurgicznego, polegającego na umieszczeniu wewnątrz penisa zastawki odwracającej przepływ krwi i regulującej jej obieg.

W przypadku papizmu wysokoprzepływowego, którego przyczyną jest uszkodzenie tętnicy głębokiej prącia, z wytworzeniem przetoki tętniczo-jamistej, terapię rozpoczyna się od nieinwazyjnych metod łagodzenia objawów bolesnej erekcji, są to:

  • zimne okłady
  • zimny prysznic
  • intensywny wysiłek fizyczny (np. wbieganie po schodach)
  • zażywanie środków przeciwbólowych

Brak efektów składnia do zastosowania wybiórczej embolizacji uszkodzonej tętnicy. Zabieg polega na wprowadzeniu przez cewnik "koreczków", które pozwolą zaczopować światło naczynia, w którym powstała przetoka.

Powikłania i komplikacje

Niepodjęcie leczenia priapizmu może prowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza w przypadku zaburzenia niskoprzepływowego. Erekcja trwająca dłużej niż 4 godziny może doprowadzić do uszkodzeń i martwicy ciałek jamistych. Konsekwencją uszkodzeń mogą być zniekształcenie prącia oraz zaburzenia erekcji, w tym trwała impotencja.

Źródła:
http://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/priapism/basics/definition/con-20029378
http://www.przeglad-urologiczny.pl/artykul.php?2701
http://www.urologiapolska.pl/artykul.php?2633

Wybierz lek, dawkę i ilość
Wypełnij formularz medyczny
Lekarz wystawi receptę
Apteka wyśle zamówienie