• Pełna poufność dyskretne przesyłki i płatności
  • Oryginalne leki prosto z licencjonowanej apteki
  • Brak ukrytych kosztówrecepta i dostawa wliczone
  • Dostawa w 24 h tego samego dnia na terenie Londynu

Operacyjne leczenie impotencji

Operacyjne leczenie zaburzeń erekcji obejmuje zabiegi naczyniowe oraz zastępowanie ciał jamistych członka protezami. Protezy, częściej stosowane i uznawane za skuteczniejsze, wykonuje się zazwyczaj z silikonu albo polietylenu. Zabiegi chirurgiczne pomagające mężczyznom cierpiącym na zaburzenia erekcji stosowane są jako leczenie impotencji trzeciego rzutu – to znaczy wtedy, kiedy inne metody okażą się nieskuteczne.

W pierwszej kolejności lekarz zazwyczaj rekomenduje farmakoterapię (Viagrę, Cialis, Levitrę lub Spedrę). Jeżeli leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanych rezultatów, specjalista może zalecić zastrzyki do ciał jamistych prącia. Chirurgiczne leczenie impotencji stosuje się dopiero w ostateczności, kiedy inne, mniej inwazyjne metody zawiodą. Najczęściej dotyczy to pacjentów, którzy doznali poważnego uszkodzenia w obszarze miednicy lub mają wrodzone wady anatomiczne członka.

Najważniejsze informacje o operacyjnym leczeniu impotencji

Najważniejsze informacje o operacyjnym leczeniu impotencji – grafika

Na czym polega operacyjne leczenie impotencji?

Operacyjne leczenie impotencji przeprowadzane jest w znieczuleniu ogólnym. Pacjenci przyjeżdżają zazwyczaj w przeddzień zabiegu, ze względu na konieczność odbycia konsultacji anestezjologicznej. Hospitalizacja trwa około 5 dni. Jeżeli zabieg przebiegnie pomyślnie, po 6-8 tygodniach pacjent może na nowo podjąć współżycie seksualne.

Operacyjne leczenie impotencji obejmuje dwa typy zabiegów: leczenie naczyniowe lub protezowanie członka.

Leczenie naczyniowe

Leczenie naczyniowe polega na przeszczepieniu żyły i umożliwieniu prawidłowego napływu krwi do członka lub podwiązaniu żył. Te metody są obecnie rzadko stosowane, ze względu na ich skomplikowanie i stosunkowo niewielką skuteczność.

Protezowanie członka

Znacznie częściej stosuje się protezowanie członka za pomocą protez wszczepianych do ciał jamistych lub pod skórę. Do najpopularniejszych zalicza się elastyczne, silikonowe protezy Jonasa i Small—Carriona, które umieszcza się w ciałach jamistych lub wypełniane hydraulicznie protezy Scotta.

Wskazania do operacyjnego leczenia impotencji

Decyzję o kwalifikacji do operacyjnego leczenia impotencji podejmuje lekarz, w stosunku do pacjentów, u których inne sposoby leczenie na przynoszą oczekiwanych rezultatów. Na początku lekarze próbują zawsze metod nieinwazyjnych. Pierwszym sposobem jest stosowanie leków na potencję z grupy inhibitorów PDE5. W rzadszych przypadkach, u pacjentów z problemami endokrynologicznymi, terapia polega na przyjmowaniu odpowiednich środków hormonalnych. Ważne jest także zdiagnozowanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia chorób leżących u podstaw problemów z osiąganiem wzwodu.

Jeżeli leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanych rezultatów, lekarz może zalecić wstrzykiwanie leków wazoaktywnych do ciał jamistych prącia za pomocą igły lub aplikację żeli bezpośrednio do cewki moczowej. Dopiero pacjenci, dla których również takie leczenie okaże się nieskuteczne, mogą zostać skierowani na leczenie chirurgiczne.

Etapy operacyjnego leczenia impotencji – grafika

Pozostałe wskazania do operacyjnego leczenia impotencji

Jak napisano wcześniej, pierwszym wskazaniem do kwalifikacji do zabiegu operacyjnego leczenia impotencji, jest stwierdzona przez lekarza oporność na leczenie farmakologiczne. Przed wizytą kwalifikującą do zabiegu, pacjent powinien odbyć konsultacje psychiatryczną, psychologiczną, seksuologiczna i endokrynologiczną, które wykluczą możliwość leczenia metodami nieinwazyjnymi.

Pozostałe wskazania do zabiegu to:

  • zaburzenia anatomiczne i organiczne członka
  • zaburzenia erekcji występujące na skutek operacji w obrębie miednicy mniejszej

Leczenie naczyniowe impotencji

Metoda ta opiera się na przywracaniu prawidłowego unaczynienia tętniczego i żylnego. Zalicza się do niej rewaskularyzację naczyń, polegającą zwykle na wykonaniu przeszczepu żyły i umożliwieniu prawidłowego napływu krwi do członka. Inna forma leczenia to podwiązanie żył, które ma na celu zahamowanie nadmiernego wypływu krwi z zatok w ciałach jamistych. Operacje naczyniowe prącia są rzadko stosowane (wykonuje się je tylko w specjalistycznych ośrodkach), a ich skuteczność, jak dotąd, jest dość niska.

Zabiegi arterializacji

Metoda ta stosowana jest wśród pacjentów cierpiących na impotencję na tle niewydolności naczyniowej (niedokrwienie tętnicze). Polega na przecięciu zwężonej tętnicy i wykonaniu zespolenia z inną tętnicą. Przed operacją konieczne jest wykonanie szeregu specjalistycznych badań, które wykluczą występowanie jakichkolwiek przeciwwskazań. Zabieg ten może być wykonywany wyłącznie wśród pacjentów, którzy:

  • mają poniżej 55 lat;
  • mają stwierdzoną dysfunkcji tętnic prącia;
  • mają prawidłowy poziom hormonów (testosteronu, LH, FSH, prolaktyny);
  • nie cierpią na żadną chorobę towarzyszącą impotencji (np. nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, hipercholesterolemia);
  • nie cierpią na zaburzenia psychiczne;
  • nie cierpią na chorobę Peyroniego;
  • cierpią na impotencje z przyczyn innych niż neurogenne (po operacji w obrębie miednicy mniejszej, z powodu stwardnienia rozsianego lub dyskopatii);
  • nie są uzależnieni od tytoniu;
  • nie cierpią z powodu wytrysku wstecznego.;
  • nie cierpią na zespół bólowy miednicy mniejszej;
  • nie występuje u nich przeciek żylny.

Chirurgia przecieku żylnego

Zabieg ten stosowany jest wśród pacjentów u których zdiagnozowano przeciek żylny, czyli brak możliwości zatrzymania krwi w prąciu, co jest niezbędne do utrzymania wzwodu. Problem ten stwierdza się głównie wśród pacjentów po urazach penisa, z wadami wrodzonymi, cierpiących na cukrzycę, długotrwały hipogonadyzm lub chorobę Peyroniego (stwardnienie ciał jamistych prącia). Zabieg ten wykonuje się wyłącznie wśród pacjentów:

  • którzy mają poniżej 50 lat;
  • u których dochodzi u nich do krótkotrwałej erekcji podczas stymulacji seksualnej;
  • u których w badaniach obrazowych potwierdzono występowanie przecieku żylnego;
  • u których stwierdzono prawidłowy napływ krwi do naczyń tętniczych po podaniu iniekcji do ciał jamistych;

Protezowanie członka

To najpopularniejsza i uznawana za najefektywniejszą operacyjna metoda leczenia impotencji. Większość mężczyzn, którzy poddali się takiemu zabiegowi, jest usatysfakcjonowana jego wynikami i może normalnie współżyć. Protezy wykonywane są z niedrażniących materiałów zazwyczaj z silikonu i polietylenu. Najczęściej stosowane są protezy półsztywne i hydrauliczne.

Protezy półsztywne

Protezy półsztywne wykonane są z metalowego rdzenia, otoczonego tworzywem sztucznym, obojętnym dla organizmu. Zaleca się je raczej starszym mężczyznom, którzy nie współżyją regularnie. Po zabiegu penis pozostaje cały czas w połowicznym wzwodzie, dlatego ta metoda przez wielu pacjentów nie jest uznawana za komfortową. Dyskretniejszą wersją protezy półsztywnej jest półsztywny implant hydrauliczny – po jego wszczepieniu penis zarówno w spoczynku, jak i w wzwodzie zachowuje swój naturalny kształt.

Protezy hydrauliczne

Protezy hydrauliczne składające się z kilku części to najpopularniejsze implanty członka. Zbudowane są ze zbiorników usztywniających wszczepianych do ciał jamistych prącia, zbiornika z płynem umieszczonego w podbrzuszu oraz pompki implantowanej do worka mosznowego. Proteza hydrauliczna pozwala na osiągnięcie erekcji poprzez napełnienie dwóch ciał jamistych, co usztywnia członek. Osiągnięty w ten sposób efekt jest znacznie bardziej naturalny niż w przypadku protezy półsztywnej, a ponadto zachowana zostaje naturalna wrażliwości żołędzi oraz możliwości osiągnięcia orgazmu.

Protezy hydrauliczne to metoda uznana przez urologów, za najlepszy chirurgiczny sposób leczenia impotencji. Do zalet hydraulicznej protezy prącia zalicza się:

  • naturalny wygląd penisa
  • większa grubość penisa
  • komfort w codziennym funkcjonowaniu (implanty są wygodne i dyskretne)

Możliwe powikłania operacyjnego leczenia impotencji

Operacyjne leczenie impotencji niesie ze sobą ryzyko skutków ubocznych i powikłań. Do najczęstszych z nich należą infekcję, jednak przyjmowanie antybiotyków zmniejsza ryzyko ich wystąpienia. Może dojść także do perforacji (przedziurawienia, pęknięcia) cewki moczowej lub osłonki białawej (czyli błony, pokrywającej jądra). Czasem okazuje się, że wszczepiony implant jest za krótki lub za długi. Takie powikłania występują jednak stosunkowo rzadko. Zdarza się także, że protezę trzeba usunąć z powodu rozwijającego się zakażenia lub nieprawidłowego działania urządzenia.

Specjaliści podkreślają, że operacyjne leczenie impotencji należy stosować tylko w przypadku, kiedy inne metody zawiodą i powinny towarzyszyć mu oddziaływania psychoterapeutyczne.

Źródła

Wybierz lek, dawkę i ilość
Wypełnij formularz medyczny
Lekarz wystawi receptę
Apteka wyśle zamówienie