Czat na żywo (0)22 307 37 66
Dział Obsługi Pacjenta czynny: od Pon. do Pt. w godz. 9:00 - 18:00
  • Pełna poufnośćDyskretnie pakowane przesyłki
  • Oryginalne leki prosto z licencjonowanej apteki
  • Brak ukrytych kosztówDarmowa dostawa i konsultacja.
  • Dostawa w 24 h przy zamówieniach składanych do 16:30

Wrzód weneryczny

Prezerwatywy Wrzód weneryczny to bakteryjna choroba przenoszona drogą płciową. Chociaż przypadki zachorowań rzadko mają miejsce w krajach wysoko rozwiniętych, warto zachować ostrożność i unikać przygodnych kontaktów seksualnych, zwłaszcza bez użycia prezerwatywy.

Aby uniknąć zachorowania na wrzód weneryczny, należy unikać przygodnych kontaktów seksualnych i stosować mechaniczne metody antykoncepcji, np. prezerwatywy. Jak dotąd stanowią one najpewniejsze (choć nie całkowite) zabezpieczenie przed chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Przyczyny

Wrzód weneryczny to bakteryjna choroba, wywoływana przez pałeczki Haemophilus ducreyi. Najczęściej dotyka mężczyzn. Do zakażenia dochodzi na skutek stosunku płciowego odbytego bez użycia prezerwatywy. Wrzód weneryczny rozprzestrzenia się przede wszystkim w krajach rozwijających się, jednak w krajach wysoko rozwiniętych także odnotowuje się przypadki zachorowań (zwłaszcza na skutek rozwoju turystyki).

Objawy

Pierwszym objawem wrzodu jest zaczerwieniona grudka, pojawiająca się w okolicach intymnych (u mężczyzn zwykle na napletku i wędzidełku, u kobiet na wargach sromowych i w okolicach okołoodbytniczych). Po pewnym czasie grudka przekształca się w krostę, a następnie w bolesne, ropne owrzodzenie. Krosty mogą pojawić się także po wewnętrznej stronie ud, na piersiach i palcach u rąk. Objawom tym towarzyszą powiększone węzły chłonne, zazwyczaj w okolicy pachwinowej.

Leczenie

Owrzodzenie w okolicach intymnych niekonieczne musi wskazywać na wrzód weneryczny. W wielu przypadkach spowodowane jest kiłą, opryszczką narządów płciowych lub zakażeniem krętkiem bladym. Diagnostyka wrzodu powinna zacząć się od wykluczenia tych jednostek chorobowych. Do rozpoznania choroby konieczne jest pobrane wycinka z brzegu owrzodzenia, co pozwoli na wykonanie szczegółowych badań. Badaniom towarzyszy także test na obecność wirusa HIV (w przypadku negatywnego wyniku należy powtórzyć go po trzech miesiącach).

Leczenie wrzodu wenerycznego trzeba rozpocząć jak najszybciej. Pozwoli to na uniknięcie ewentualnych powikłań. Leczenie choroby polega na przyjmowaniu antybiotyków: azytromycyny, ceftriakson, cyprofloksacyna i erytromycyna. Leczeniu powinni zostać poddani również wszyscy partnerzy seksualni zarażonej osoby.

Możliwe powikłania

Jeśli leczenie wrzodu wenerycznego podjęte zostanie odpowiednio wcześnie, prawdopodobnie uda się uniknąć jakichkolwiek powikłań. Jednak wrzód weneryczny, podobnie jak inne choroby przenoszone drogą płciową, budzi skrępowanie i zawstydzenie, co sprawia, że chory unika wizyty u lekarza, tym samym dopuszczając do rozwoju choroby i znacznie utrudniając późniejszą terapię.

Jednym z najczęstszych powikłań u mężczyzn jest wystąpienie stulejki, czyli zwężenia ujścia napletka, które uniemożliwia lub znacznie utrudnia jego zsuwanie. U kobiet może dojść do wtórnego nadkażenia bakteryjnego i powstania przetok łączących kanał pochwy ze światłem odbytnicy. Jednym z częstych powikłań u chorych obu płci jest owrzodzenie lokalnych węzłów chłonnych.

Istotne jest także to, że wszelkie owrzodzenia w okolicy narządów płciowych znacznie zwiększają ryzyko zakażenia wirusem HIV. Bardzo ważna jest więc wczesna interwencja lekarza, co uniemożliwi dalszy rozwój choroby i ograniczy możliwość wystąpienia groźnych dla zdrowia powikłań. Jeśli owrzodzenie towarzyszące chorobie będzie bardzo duże, może pozostać po nim trwała blizna.

Źródła:
http://dermatologia.mp.pl/choroby/wenerologia/80490,wrzod-miekki

Przyczyny

Wrzód weneryczny to bakteryjna choroba, wywoływana przez pałeczki Haemophilus ducreyi. Najczęściej dotyka mężczyzn. Do zakażenia dochodzi na skutek stosunku płciowego odbytego bez użycia prezerwatywy. Wrzód weneryczny rozprzestrzenia się przede wszystkim w krajach rozwijających się, jednak w krajach wysoko rozwiniętych także odnotowuje się przypadki zachorowań (zwłaszcza na skutek rozwoju turystyki).

Objawy

Pierwszym objawem wrzodu jest zaczerwieniona grudka, pojawiająca się w okolicach intymnych (u mężczyzn zwykle na napletku i wędzidełku, u kobiet na wargach sromowych i w okolicach okołoodbytniczych). Po pewnym czasie grudka przekształca się w krostę, a następnie w bolesne, ropne owrzodzenie. Krosty mogą pojawić się także po wewnętrznej stronie ud, na piersiach i palcach u rąk. Objawom tym towarzyszą powiększone węzły chłonne, zazwyczaj w okolicy pachwinowej.

Leczenie

Owrzodzenie w okolicach intymnych niekonieczne musi wskazywać na wrzód weneryczny. W wielu przypadkach spowodowane jest kiłą, opryszczką narządów płciowych lub zakażeniem krętkiem bladym. Diagnostyka wrzodu powinna zacząć się od wykluczenia tych jednostek chorobowych. Do rozpoznania choroby konieczne jest pobrane wycinka z brzegu owrzodzenia, co pozwoli na wykonanie szczegółowych badań. Badaniom towarzyszy także test na obecność wirusa HIV (w przypadku negatywnego wyniku należy powtórzyć go po trzech miesiącach).

Leczenie wrzodu wenerycznego trzeba rozpocząć jak najszybciej. Pozwoli to na uniknięcie ewentualnych powikłań. Leczenie choroby polega na przyjmowaniu antybiotyków: azytromycyny, ceftriakson, cyprofloksacyna i erytromycyna. Leczeniu powinni zostać poddani również wszyscy partnerzy seksualni zarażonej osoby.

Możliwe powikłania

Jeśli leczenie wrzodu wenerycznego podjęte zostanie odpowiednio wcześnie, prawdopodobnie uda się uniknąć jakichkolwiek powikłań. Jednak wrzód weneryczny, podobnie jak inne choroby przenoszone drogą płciową, budzi skrępowanie i zawstydzenie, co sprawia, że chory unika wizyty u lekarza, tym samym dopuszczając do rozwoju choroby i znacznie utrudniając późniejszą terapię.

Jednym z najczęstszych powikłań u mężczyzn jest wystąpienie stulejki, czyli zwężenia ujścia napletka, które uniemożliwia lub znacznie utrudnia jego zsuwanie. U kobiet może dojść do wtórnego nadkażenia bakteryjnego i powstania przetok łączących kanał pochwy ze światłem odbytnicy. Jednym z częstych powikłań u chorych obu płci jest owrzodzenie lokalnych węzłów chłonnych.

Istotne jest także to, że wszelkie owrzodzenia w okolicy narządów płciowych znacznie zwiększają ryzyko zakażenia wirusem HIV. Bardzo ważna jest więc wczesna interwencja lekarza, co uniemożliwi dalszy rozwój choroby i ograniczy możliwość wystąpienia groźnych dla zdrowia powikłań. Jeśli owrzodzenie towarzyszące chorobie będzie bardzo duże, może pozostać po nim trwała blizna.

Źródła:
http://dermatologia.mp.pl/choroby/wenerologia/80490,wrzod-miekki

Co znajdziesz na tej stronie?
Wybierz lek, dawkę i ilość
Wypełnij formularz medyczny
Lekarz wystawi receptę
Apteka wyśle zamówienie