Czat na żywo (0)22 307 37 66
Dział Obsługi Pacjenta czynny: od Pon. do Pt. w godz. 9:00 - 18:00
  • Pełna poufnośćDyskretnie pakowane przesyłki
  • Oryginalne leki prosto z licencjonowanej apteki
  • Brak ukrytych kosztówDarmowa dostawa i konsultacja.
  • Dostawa w 24 h przy zamówieniach składanych do 16:30

Scopoderm w leczeniu nadmiernego ślinienia

Nadmierne ślinienie u małych dzieci jest zjawiskiem bardzo częstym. Dolegliwość ta (na skutek różnych zaburzeń) może być jednak doświadczana również przez osoby dorosłe. Ślinotok może być leczony farmakologicznie – jednym z leków stosowanych w kuracji tej przypadłości jest Scopoderm – środek, który wykorzystywany jest również w zapobieganiu objawom choroby lokomocyjnej.

Jakie są przyczyny nadmiernego ślinienia?

Ślinotok bywa stanem fizjologicznym – tak jest u małych dzieci, u których do zjawiska może dochodzić na skutek istnienia nie w pełni jeszcze wykształconych mięśni okolicy ust. W tej grupie pacjentów nadmierne ślinienie bywa również powiązane z procesami wyrzynania się zębów.

Wymienione powyżej stany związane ze ślinotokiem nie powinny budzić niepokoju. Inaczej dzieje się natomiast wtedy, kiedy nadmierne ślinienie się jest stanem patologicznym. Dochodzić do ślinotoku może zarówno na skutek wad wrodzonych, jak i poprzez choroby nabywane już w trakcie życia. Nadmierne ślinienie może wystąpić u pacjenta będącego w dowolnym wieku i jego przyczynami mogą być:

  • porażenie mózgowe,
  • choroba Parkinsona,
  • makroglossia (posiadanie przerośniętego języka),
  • udar mózgu,
  • porażenie opuszkowe i rzekomoopuszkowe,
  • schorzenia ortodontyczne,
  • stany zapalne toczące się w obrębie jamy ustnej lub gardła (np. angina paciorkowcowa),
  • refluks żołądkowo-przełykowy,
  • ciąża,
  • upośledzenie umysłowe,
  • pojawianie się skutków ubocznych zażywanych przez pacjenta leków (ślinotok występować może w związku ze stosowaniem np. leków uspokajających czy przeciwpadaczkowych).

W jakich sytuacjach oraz jakimi sposobami leczy się ślinotok?

Nadmierne ślinienie nie zawsze wymaga wdrażania jakiejkolwiek terapii. Problem ten jednak może utrudniać codzienne funkcjonowanie pacjentów. Mimowolnie wyciekająca z ust ślina często jest przyczyną poważnych problemów w kontaktach towarzyskich. Pacjentom ze ślinotokiem można pomóc na wiele sposobów, wśród wielu dostępnych możliwości wymienia się:

  • podejmowanie działań zwiększających sprawność mięśni okolicy ust (taki efekt uzyskać można np. poprzez uczęszczanie na fizjoterapię czy spotkania z logopedą),
  • leczenie zabiegowe nadmiernego ślinienia (np. iniekcjami toksyny botulinowej, koagulacją przewodów wyprowadzających ślinę czy wycięciem części gruczołów ślinowych),
  • radioterapię,
  • postępowanie farmakologiczne (stosowane są różne leki, np. skopolamina (inaczej zwana hioscyną – składnik aktywny plastrów Scopoderm), glikopirolat czy siarczan atropiny.

Scopoderm: co zawiera i w jaki sposób działa?

Jedną z powyżej wymienionych substancji służących do leczenia nadmiernego ślinienia była skopolamina (zwana również hioscyną). Stanowi ona substancję czynną preparatu Scopoderm, dostępnego w formie plastrów. Głównym wskazaniem do stosowania przezskórnego skopolaminy jest łagodzenie dolegliwości związanych z chorobą lokomocyjną (takich jak np. nudności i wymioty). Podejmuje się jednak również próby jego stosowania u chorych borykających się z nadmiernym ślinieniem.

Scopoderm zaliczany jest do grupy leków o działaniu antycholinergicznym. Oznacza to, że blokuje on działanie acetylocholiny na receptory związane z czynnością układu przywspółczulnego. Ten element układu nerwowego odpowiada m.in. za pobudzanie perystaltyki w przewodzie pokarmowym, wzmaganie produkcji wydzieliny w drogach oddechowych, a także wydzielanie śliny.

Scopoderm, jak wspomniano, dostępny jest w postaci plastrów, które nakleja się na skórę za uchem – substancja czynna uwalniana jest do tkanek stopniowo, dzięki czemu działanie leku utrzymuje się do 72 godzin.

Czy stosowanie Scopodermu jest skuteczną metodą leczenia ślinotoku?

Dane płynące z badań naukowych sugerują, że stosowanie plastrów Scopoderm może być skuteczną metodą leczenia nadmiernego ślinienia. Przyczyny tego stanu bywają rozmaite, dlatego też rezultaty terapii (w postaci zmniejszenia natężenia ślinotoku) różnią się w zależności od tego, jaka grupa pacjentów była poddana badaniom. W niektórych grupach notuje się skuteczność na poziomie 67%, w innych efektywność leku oceniana była na 19% i 33%.

Czy każdy pacjent ze ślinotokiem może stosować Scopoderm?

Choć terapię nadmiernego ślinienia Scopodermem można uznać za stosunkowo wygodną (naklejanie jednego plastra raz na trzy dni nie utrudnia znacząco zwyczajnego funkcjonowania pacjentów), to jednak nie każdy chory ze ślinotokiem może skorzystać z tej metody leczenia. Scopoderm jest bowiem przeciwwskazany u pacjentów uczulonych na skopolaminę lub jakikolwiek inny obecny w plastrach składnik, albo cierpiących równocześnie na jaskrę, oraz tych, którzy w przeszłości doświadczyli epizodu wzmożenia ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Leczenie Scopodermem może również nie być możliwe, lub musi ono być prowadzone ze szczególną ostrożnością, w następujących sytuacjach:

  • u osób ze zwężeniem odźwiernika, niedrożnością jelit oraz zaburzeniami czynności nerek lub wątroby,
  • u osób w podeszłym wieku,
  • u pacjentów mających problemy z oddawaniem moczu,
  • u chorych z zaburzeniami widzenia,
  • pacjentów chorujących na padaczkę.

Przeciwwskazania do stosowania Scopoderm w  leczeniu nadmiernego ślinienia

Przed przepisaniem pacjentowi plastrów ze skopolaminą lekarz musi również zwrócić uwagę na to, jakie inne leki stosuje na co dzień dany pacjent – związane jest to z tym, że Scopoderm może wchodzić w interakcje z innymi preparatami. Najistotniejsze interakcje mogą zachodzić pomiędzy Scopodermem a:

  • preparatami przeciwalergicznymi,
  • środkami przeciwdepresyjnymi,
  • lekami przeciwwirusowymi,
  • preparatami stosowanymi w leczeniu choroby Parkinsona,
  • lekami antyarytmicznymi,
  • innymi środkami wpływającymi na czynność układu nerwowego.

Należy również odnotować, że w czasie noszenia plastra ze Scopodermem nie należy spożywać alkoholu.

Stosowanie Scopodermu może nie być odpowiednią opcją leczenia nadmiernego ślinienia dla tych pacjentów, którzy często prowadzą samochód. Związane jest to z tym, że lek może wywoływać zawroty głowy, przez których obecność bezpieczne poruszanie się po drodze może nie być po prostu możliwe.

Scopoderm w leczeniu nadmiernego ślinienia: skutki uboczne terapii

Zdarza się, że pacjenci stosują Scopoderm i udaje się u nich uzyskać korzystny efekt w zakresie redukcji wydzielania śliny, jednakże terapia i tak musi być u nich przerwana ze względu na jej skutki uboczne. Jako najczęstsze skutki uboczne Scopodermu wymienia się:

  • podrażnienie i świąd skóry w okolicy przylepionego plastra,
  • zatrzymanie moczu,
  • zaburzenia widzenia (głównie pod postacią odbierania zamazanego obrazu),
  • rozszerzenie źrenicy,
  • drażliwość,
  • pobudzenie,
  • zawroty głowy,
  • wzmożenie ciśnienia panującego we wnętrzu gałki ocznej,
  • zaparcia.

Źródła

Wybierz lek, dawkę i ilość
Wypełnij formularz medyczny
Lekarz wystawi receptę
Apteka wyśle zamówienie